صائب تبریزی › شمارهٔ ۵۰۳| ” میراث‌دار ادب پارسی “

به می گرد ملال از چهره دل پاک می کردم / ز هر پیمانه ای خون در دل افلاک می کردم
درین ظلمت سرا می یافتم گم کرده خود را / اگر صبح بناگوش ترا ادراک می کردم