صائب تبریزی › شمارهٔ ۵۰۷| ” میراث‌دار ادب پارسی “

فضای چرخ تنگی می کند بر مغز پرشورم / قبای دار کوتاه است بر بالای منصورم
چنان باریک بین گردیده ام از عاقبت بینی / که جوی شهد آید در نظر چون نیش زنبورم
ز صحرای شکرریز قناعت گوشه ای دارم / که آید در نظر ملک سلیمان دیده مورم