صائب تبریزی › شمارهٔ ۵۰۸| ” میراث‌دار ادب پارسی “

من آن رندم که راز دل ز لوح سینه می خوانم / خط جوهر ز پشت صفحه آیینه می خوانم
نمی سازد اجل از گفتگوی عشق خاموشم / من آن طفلم که درس خویش در آدینه می خوانم