صائب تبریزی › شمارهٔ ۵۱۳| ” میراث‌دار ادب پارسی “

اگر سیاه دلم داغ لاله زار توام / اگر گشاده جبینم گل بهار توام
اگر چه چون ورق لاله نامه ام سیه است / به این خوشم که جگرگوشه بهار توام
چرا عزیز نباشم، نه خار این چمنم؟ / سرم به عرش نساید چرا، غبار توام