صائب تبریزی › شمارهٔ ۵۱۴| ” میراث‌دار ادب پارسی “

دلی گرفته تر از غنچه در بغل دارم / به چشم آبله با خار بن جدل دارم
ز بس که سینه ام از کینه جهان صاف است / گمان برند که آیینه در بغل دارم