صائب تبریزی › شمارهٔ ۵۱۶| ” میراث‌دار ادب پارسی “

شکار جذبه توفیق شد گریبانم / دگر چه خار تواند گرفت دامانم؟
به کوی دوست رسیدم ز راه ساده دلی / ز جیب کعبه برآورد سر بیابانم
مرا به رد و قبول زمانه کاری نیست / چو چشم آینه در خوب و زشت حیرانم