صائب تبریزی › شمارهٔ ۵۱۹| ” میراث‌دار ادب پارسی “

کمند زلف ترا چون به خویش رام کنیم؟ / به راه دام تو در خاک چند دام کنیم؟
سپهر تیغ مکافات بر کف استاده است / چه لازم است که ما فکر انتقام کنیم؟
اگر چه پختگیی نیست کارفرما را / چه لازم است که ما کار خویش خام کنیم؟