صائب تبریزی › شمارهٔ ۵۲۴| ” میراث‌دار ادب پارسی “

گاهی به کوه و گاه به صحرا نمی روم / چون سیل بی حجاب به هر جا نمی روم
در کوهسار سنگ ملامت مجاورم / مجنون صفت به دامن صحرا نمی روم
نقش فنا در آینه خشت دیده ام / هرگز پی عمارت دنیا نمی روم