صائب تبریزی › شمارهٔ ۵۲۹| ” میراث‌دار ادب پارسی “

پیش قضا طلسم ز تدبیر بسته ایم / سد شکر به رهگذر شیر بسته ایم
مجنون خانه زاد بیابان وحشتیم / دیوانگی به خود نه به زنجیر بسته ایم
حاشا که زخم ما دهن شکوه وا کند / خود بر میان ناز تو شمشیر بسته ایم