صائب تبریزی › شمارهٔ ۵۳۶| ” میراث‌دار ادب پارسی “

ما را به تو شد راهنما راهبر چشم / چون اشک نگردیم چرا گرد سر چشم؟
فریاد من از دست پریشان نظریهاست / چون نای بود ناله ام از رهگذر چشم