صائب تبریزی › شمارهٔ ۵۴۶| ” میراث‌دار ادب پارسی “

نیست غیری در حریم دیده نمناک من / نام لیلی نقش می بندد ز اشک پاک من
اینقدر بی طاقتی در مشت خاری بوده است؟ / روی دریا شد کبود از سیلی خاشاک من