صائب تبریزی › شمارهٔ ۵۷۴| ” میراث‌دار ادب پارسی “

از سخن چند چو سی پاره پریشان گردی؟ / مهر زن بر لب گفتار که قرآن گردی
جگر خود مخور از حسرت گلزار خلیل / آتش خشم فروخور که گلستان گردی
باش واله که درین دایره بی سر و پا / می شوی مرکز اگر دیده حیران گردی