صائب تبریزی › شمارهٔ ۵۷۵| ” میراث‌دار ادب پارسی “

کند چه نشو و نما دانه زمین گیری / که در گذار ندیده است ابر تصویری
مبرهن است ز شبنم ربایی خورشید / که در بساط فلک نیست دیده سیری
به هر که نیست به حق آشنا، ندارد کار / ندیده ام چو سگ نفس آشنا گیری