صائب تبریزی › شمارهٔ ۵۹۳| ” میراث‌دار ادب پارسی “

اول علاج ما به نگاه کشند کن / آنگاه غیر را هدف نوشخند کن
از صد یکی به سوز نهانی نمی رسد / ای کمتر از سپند، صدایی بلند کن