صائب تبریزی › شمارهٔ ۵۹۴| ” میراث‌دار ادب پارسی “

خود را به عشق کم ز خودی متهم مکن / آیینه هست، بر نگه خود ستم مکن
عشق است و صد هزار غم عافیت گداز / تاب جفا نداری بر خود ستم مکن