صائب تبریزی › شمارهٔ ۵۹۶| ” میراث‌دار ادب پارسی “

هر نغمه طرازی نرباید دل مستان / از ناله نی وجد کند محمل مستان
از طاق فرود آید و در پای خم افتد / خشتی که سرانجام کنند از گل مستان