صائب تبریزی › شمارهٔ ۶۰۳| ” میراث‌دار ادب پارسی “

ای قیامت نخل بند قامت رعنای تو / نخل رعنایی به بارآورده بالای تو
حق ما افتادگان را کی توان پامال کرد؟ / بوسه من کارها دارد به خاک پای تو