صائب تبریزی › شمارهٔ ۶۲۴| ” میراث‌دار ادب پارسی “

نمی آیی، نمی خوانی، نمی جویی خبر از من / خدا ناکرده در دل رنجشی داری مگر از من؟
بگو تا گریه را دامان کوشش بر کمر بندم / اگر بر دل غباری داری ای روشن گهر از من