صائب تبریزی › شمارهٔ ۶۳۶| ” میراث‌دار ادب پارسی “

پا چو مجنون جمع اگر در دامن صحرا کنی / می توانی رام لیلی را ز استغنا کنی
بی تأمل می کنی در کار باطل عمر صرف / چون به کار حق رسی امروز را فردا کنی
کار خود را راست کن با قامت همچون الف / با قد خم چون میسر نیست سر بالا کنی