صائب تبریزی › شمارهٔ ۶۴۰| ” میراث‌دار ادب پارسی “

دل هر کس که از خورشید ایمان گشت نورانی / بود از اشک دایم کار چشمش سبحه گردانی
ز غفلت مگذران بی گریه ایام محرم را / که ده روزست سالی موسم این دانه افشانی