صائب تبریزی › تک‌بیت شمارهٔ ۳۱۹| ” میراث‌دار ادب پارسی “

بس که گشتم مضطرب از لطف بی‌اندازه‌اش / تا به لب بردن، تمام این ساغر سرشار ریخت