صائب تبریزی › تک‌بیت شمارهٔ ۶۱۰| ” میراث‌دار ادب پارسی “

ز شرم او نگاهم دست و پا گم کرد چون طفلی / که چشمش وقت گل چیدن به چشم باغبان افتد