صائب تبریزی › تک‌بیت شمارهٔ ۱۴۵۷| ” میراث‌دار ادب پارسی “

بعد عمری چون صدف گر قطرهٔ آبی خورم / در گلوی تشنه‌ام چون سنگ می‌گردد گره