صائب تبریزی › تک‌بیت شمارهٔ ۱۴۶۷| ” میراث‌دار ادب پارسی “

بر نمی‌خیزد به صرصر نقشم از دامان خاک / وادی امکان ندارد همچو من افتاده‌ای