سنایی › شمارهٔ ۱۰۴| ” میراث‌دار ادب پارسی “

اگر چون زر نخواهی روی عاشق / منه بر گردن چون سیم سنگور
جهان از زشت قوادان تهی شد / که حمال فقع باید همی حور