سنایی › شمارهٔ ۱۰۶| ” میراث‌دار ادب پارسی “

هر که زین پیش بود امیر سخن / از امیر سخا شدند عزیز
تو همه روز گرد آن گردی / که به نزدیکشان زرست و پشیز
دستهٔ گل بر کسی چه بری / که فروشد به کویها گشنیز
پیرهن زان طمع مکن که ز حرص / دزدد از جامهٔ پدر تیریز
بهر دهلیزبان چگویی شعر / که بمانی چو کفش در دهلیز
بوسه بر لب دهی شکر یابی / بوسه بر کون دهی چه یابی تیز