سنایی › رباعی شمارهٔ ۱۰۱| ” میراث‌دار ادب پارسی “

زین رفتن جان ربای درد افزایت / چون سازم و چون کنم پشیمان رایت
برخیزم و در وداع هجر آرایت / بندی سازم ز دست خود بر پایت