سنایی › الباب الرّابع فی صفة العقل و احواله وافعاله و غایة عنایته و سب| ” میراث‌دار ادب پارسی “

سنایی - حدیقة الحقیقه و شریعة الطریقه - الباب الرّابع: فی صفة العقل و احواله وافعاله و غایة عنایته و سبب وجوده
در ذکر قوای حاسّه و حافظه
نفس کو مر ترا چو جان دارست / بی‌ تو در جسم تو بسی کارست
گرچه آن پنج شحنه بی‌کارند / سه وکیل از درونت بیدارند
آن کند هضم و این کند قسمت / آن برد ثفل و این نهد نعمت
آن نماید ره این کند تدبیر / این شود حافظ آن کند تعبیر
آن نبینی که چون به خواب شوی / فارغ از زحمت و عذاب شوی
از برای فراغت و خوابت / وز برای صلاح و اسبابت
اندرین خاکدان ز آتش و باد / ز آب روی تو برد خاک نژاد
تا ترا بر سریر سرِّ خرد / بنشاند ز بهرِ راحت خود
تو بر آسوده و خرد بر کار / تو بخفته درونت او بیدار