خواجه عبدالله انصاری › مناجات شمارهٔ ۲۴۳| ” میراث‌دار ادب پارسی “

گاهی که به طینت خود افتد نظرم / گویم که من از هر چه در عالم بترم
چون از صفت خویشتن اندر گذرم / از عرش همی بخویشتن درنگرم