در دل از عشق کسی گر خار خارت اوفتد / قصه درد دل من استوارت اوفتد
توچنین آزاد و فارغ غافلی از کار من / باش تا با چون خودی زین نوع کارت اوفتد
باد عشق اریک نفس بر خرمن عقلت وزد / آتش اندر کاهدان اختیارت اوفتد
این پریشانی که مارا در دلست از عشق تو / زآن همی ترسم که اندر روزگارت اوفتد
من زعشاقت گرفتم خویشتن را در شمار / باشد آحادی چو من اندر شمارت اوفتد
تیر مژگانت چو من صد صید افگندست لیک / صادقی چو من نخیزد گر هزارت اوفتد
رنگها گیرد زنقش تو چو انگشت از حنا / گر دلی ساده بدست چون نگارت اوفتد
پشت طاقت ریش گرداند چو من اشتر دلی / کو بنا دانی چو خردر زیر بارت اوفتد
ز احتمال بار اندوهت میانم بگسلد / کآن دو زلف تا میان اندر کنارت اوفتد