بسی گفتم ترا گر یاد باشد / که دم بی یاد جانان باد باشد
دل ویران بعشق تست معمور / جهان ای جان بعدل آباد باشد
خلاف عشق کردن کار نفس است / خلاف هود کار عاد باشد
همه کس را نباشد جوهر عشق / همه آهن کجا پولاد باشد
کسی کو نیست عاشق آدمی نیست / چو شاهین صید نکند خاد باشد
تویی سلطان حسن و بنده تست / کسی کز هر دو کون آزاد باشد
ترا عاشق بسی و من از ایشان / چنانم کز الوف آحاد باشد
عجب نبود که شیرین شکر را / بهر خانه مگس فرهاد باشد
زمن گر زر ستانی نیست بی داد / وگر جانم ستانی داد باشد
درین ره ترک نان آب حیوتست / که خون خویش خوردن زاد باشد
کتب شویم چو کودک تخته خویش / مرا گر عشق تو استاد باشد
بر من آیت قرآن عشقست / حدیثی کش بتو اسناد باشد
بحضرت سیف فرغانی سخن برد / ببذل زر سخی معتاد باشد