گر نور حسن نبود رو کی چو ماه باشد / ور رنگ و بوی نبود گل چون گیاه باشد
اندر زمین چه جویی آنرا که از نکویی / چون آسمانش بر رو خورشید و ماه باشد
ای دانه وجودت بی مغز جان چو کاهی / گر جان مغز نبود دانه چو کاه باشد
صورت بجان معنی آراستست ورنی / در خانهای شطرنج از چوب شاه باشد
جانرا درین گریبان (دیگر) سریست با تو / کین سر که هست پیدا آنرا کلاه باشد
تو معتبر بعشقی ای مشتغل بصورت / وین را ز روی معنی بیتی گواه باشد
گر نان خور نباشد بر روی خوان گردون / چون پشت دیگ مه را کاسه سیاه باشد
گر کم ز تار مویی از تست با تو باقی / می دان که از تو تا او بسیار راه باشد
سر را بدست خدمت جاروب کوی او کن / تا مر ترا درین ره آن پایگاه باشد
ای سیف عاشق او آفاق را بسوزد / زآن آتشی که او را در دود آه باشد
با صد هزار لشکر سلطان نباشد ایمن / زآن صفدری که او را همت سپاه باشد