دلم بوسه زآن لعل نوشین خوهد / وگر در بها دنیی و دین خوهد
لب تست شیرین زبان تو چرب / چو صوفی دلم چرب و شیرین خوهد
جهان گر سراسر همه عنبرست / دلم بوی آن زلف مشکین خوهد
نگارا غم عشقت از عاشقان / چو کودک گهی آن و گه این خوهد
مرا گفت جانان خوهی جان بده / درین کار او مزد پیشین خوهد
چو خسروا گر می خوهی ملک وصل / چو فرهاد آن کن که شیرین خوهد
چو خندم ز من گریه خواهد ولیک / چو گریم ز من اشک خونین خوهد
نه عاشق کند ملک دنیا طلب / نه بهرام شمشیر چوبین خوهد
کند عاشق اندر دو عالم مقام / اگر در لحد مرده بالین خوهد
بماکی در آویزد ای دوست عشق / که شاهست و هم خانه فرزین خوهد
چو من بوم (را) کی کند عشق صید / که شهباز کبک نگارین خوهد
درین دامگه ما چو پر کلاغ / سیاهیم و او بال رنگین خوهد
برآریم گرد از بساط زمین / اگر اسب شطرنج شه زین خوهد
بدست آورم گر ز چون من گدا / سگ کوی او نان زرین خوهد
تو از سیف فرغانیی بی نیاز / توانگر کجا یار مسکین خوهد