چون دل گرفت لشکر سلطان عشق یار / دل هرچه کرد بفرمان عشق یار
ای اعتماد کرده بر اسلام خویشتن / آگه نه ای ز کفر مسلمان عشق یار
گر جان و گر دلست اضافت مکن بخود / هرچ آن تست هست همه آن عشق یار
همچون ملک شوی تو چو در ملک تو شود / دیو و پری بحکم سلیمان عشق یار
از چنگ گرگ نفس دلت بازرست اگر / شد گوسپند جان تو قربان عشق یار
گر دست رس خوهید بچوگان زلف دوست / خود را درافگنید بمیدان عشق یار
بی خود برین بساط قدم نه که راه نیست / هشیار را بمجلس مستان عشق یار
در زیر بام چرخ مجوی آستان دوست / بالای عرش دان در ایوان عشق یار
اشکم بگوش خلق رسانید سر من / چشمم مدد نکرد بکتمان عشق یار
فردا که خلق را بعملها دهند مزد / بینی مرا گرفته گریبان عشق یار
ایمن ز بیم دوزخ و آزاد از بهشت / حیران حسن دلبر و سکران عشق یار
دم درکش ای فقیر اگر چه شدی چو سیف / سلطان ملک شعر و غزل خوان عشق یار
کز چرخ برگذشت و بقیمت ز زر گذشت / نقد سخن ز سکه سلطان عشق یار