سیف فرغانی › قطعه ٧| ” میراث‌دار ادب پارسی “

روی در زیر سمش کرد بساطی، چو فگند / بار ابریشم خود بر خر چوبین طنبور
گر بکام تو رسد تلخ، مکن روی ترش / کآب شیرین نخورد تشنه ازین مشرب شور
جهد کن تا بسلامت بکناری برسی / این جهان بحر عمیقست و کنارش لب گور
ترک دنیا بارادت نکند جاهل ازآنک / بکراهت بدر آید ز علف زار ستور
سیف فرغانی این قطعه برای خود گفت / کای شده از پی جامه ز لباس دین عور