سیف فرغانی › شمارهٔ ۱۵| ” میراث‌دار ادب پارسی “

برکرده خویشتن چو بگمارم چشم / بر هم زدن از ترس نمی یارم چشم
ای دیده شوخ بین که من چندین سال / بد کردم و نیکی از تو میدارم چشم !