خوشا وقت کسان عهد مهدی / خوشا آن کودکان مهد مهدی
که هر علمی که باشد زیرکان را / الف با تا بود آن کودکان را
ز علمش خلق عالم علم گیرند / ز دینش مشرکان هم دین پذیرند
همه یک طبع گردد خلق عالم / نماند کفر در اولاد آدم
ز مشرق تا به مغرب نور ایمان / فرو گیرد نماند کفر و عصیان
بتابد نور علم من لدنی / همه یکسان شود شیعی و سنی
هر آن سری که هست امروز پنهان / ز علم خویشتن پیدا کند آن
چو مهدی باشد آنجا عدل گستر / براندازد ز عالم جور یکسر
یکایک صورتش پیداست بر جای / از آن می‌ماند او آن روز بر پای
بیان صورتش گویند تفضیل / رموز حکمتش گویند تٱویل
نماند در میانه هیچ دعوی / که صورت‌ها یکی گردد به معنی
نمیرد هیچ کس در جهل آن روز / که باشد علمشان بر جهل فیروز
تمنا باشد آنجا مردگان را / که یک بار دگر یابند جان را
که تا از جهل کلی دور گردند / ز نور علم او پرنور گردند
ره عرفان نفس خود بیابند / بدان عرفان به سوی حق شتابند
بر آید آفتاب از کوی مغرب / بتابد نور خود را سوی مغرب
شود آنگه در توبه به زنجیر / نیابد هیچ توبه کودک و پیر
شود این حال نزدیک قیامت / زهی دولت اگر بینی تمامت