شاه نعمت‌الله ولی › دوبیتی شمارهٔ ۱۴۳| ” میراث‌دار ادب پارسی “

بنده آخر کجا خدا گردد / ور خدائیست چون خدا گردد
بنده هرگز خدا شود نشود / لیکن از خویشتن فنا گردد