شاه نعمت‌الله ولی › دوبیتی شمارهٔ ۲۰۱| ” میراث‌دار ادب پارسی “

رندی که حریف ماست مائیم / جز ما دگری کجاست مائیم
جامیم و شراب و درد و صافیم / دردی که همو دواست مائیم