شاه نعمت‌الله ولی › دوبیتی شمارهٔ ۲۲۷| ” میراث‌دار ادب پارسی “

باده می نوش و جام را می بین / خلق را مظهر خدا می‌ بین
نعمت‌اللّه را نکو بشناس / دیده بگشا و هر دو را می ‌بین