شاه نعمت‌الله ولی › دوبیتی شمارهٔ ۲۵۷| ” میراث‌دار ادب پارسی “

گر تو عارف شوی شوی بخشی / این چنین عارفی به از بخشی
هر چه گیری از او به او گیری / هر چه بخشی از او به او بخشی