شاه نعمت‌الله ولی › رباعی شمارهٔ ۱۱۲| ” میراث‌دار ادب پارسی “

رند آن باشد که میل هستی نکند / وز خویش گذشته خودپرستی نکند
در کوی خرابات مغان رندانه / می نوش کند مدام و مستی نکند