شاه نعمت‌الله ولی › رباعی شمارهٔ ۱۲۰| ” میراث‌دار ادب پارسی “

آب است که جان ما از او می یابد / وز دیدن او نور بسی افزاید
هر سو که روان شود حیاتی بخشد / هر نقش که او را بدهی برباید