شاه نعمت‌الله ولی › رباعی شمارهٔ ۱۵۰| ” میراث‌دار ادب پارسی “

هر آینهٔ که در نظر می گذرد / تمثال جمال او نظر می نگرد
تمثال خیالیست و لیکن ذاتش / در آینه تمثال به ما می نگرد