وحشی › فغان از ابروی پرچین| ” میراث‌دار ادب پارسی “

سرورا از حاجب و دربان عالی حضرتت / از زمین تا چند فریادم رود بر آسمان
الحذر از ابروی پرچین حاجب، الحذر / الامان از سینه پرکین دربان، الامان