ازرقی هروی › شمارهٔ ۴۷| ” میراث‌دار ادب پارسی “

المنه لله که خورشید خراسان / از برج شرف گشت دگر باره درخشان
المنه لله که آراست دگر بار / دیوان خراسان بسزاوار خراسان
المنه الله که از کشتی عصمت / شد نوح نبی بی خطر از آفت توفان
المنه الله که یوسف بامارت / بنشست و عدو گشت اسیر چه خذلان
در دیدۀ دینست خردمندی او نور / در پیکر ملکست هنرمندی او جان
محتاج بزرگان بتو چون دهر بخورشید / ممتاز کریمان بتو چون کشت بباران