ازرقی هروی › شمارهٔ ۸| ” میراث‌دار ادب پارسی “

گه گویم : کار ترا گیرم سست / خوش خوش مگر از تو دست بتوانم شست
چون عزم رهی شود درین کار درست / از جان باید گرفتن آغاز نخست