ازرقی هروی › شمارهٔ ۳۲| ” میراث‌دار ادب پارسی “

مادح ز عطای تو توانگر گردد / فکرت ز سخای تو مدبر گردد
خاطر بهوای تو منور گردد / معنی بثنای تو مشهر گردد