ازرقی هروی › شمارهٔ ۵۸| ” میراث‌دار ادب پارسی “

ای گل رخ سر وقامت ، ای مایۀ ناز / بر تو ز نماز و روزه رنجیست دراز
چندین بنماز و روزه تن را مگدار / بر گل نبود روزه و بر سر و نماز