ازرقی هروی › شمارهٔ ۸۳| ” میراث‌دار ادب پارسی “

این نافرمان دل ، ار پذیرد فرمان / دشواری من خوار شود ، سخت آسان
در مانده بدست دلم ، ای جان جهان / درمانده بدل بتر که در مانده بجان